Debaty sejmoweCerugio Kadencja

Interpelacja w sprawie koncentracji limitu cukru w Cukrowni Südzucker Świdnica

   Szanowny Panie Ministrze! W dniu 24 sierpnia 2004 r., wbrew umowie prywatyzacyjnej, zostały zawarte umowy dzierżawy pomiędzy czternastoma cukrowniami a Cukrownią Świdnica - dzierżawcą, w ramach której oddano w posiadanie Cukrowni Świdnica cały majątek ruchomy i nieruchomy, a także limity cukru. Süedzucker wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o przeniesienie limitów czternastu cukrowni do Cukrowni Świdnica, zawieszając wejście w życie umów dzierżawy do dnia 24 września br.    Moim zdaniem wyrażenie ewentualnej zgody przez ministra rolnictwa może spowodować następujące skutki:    - Czternaście spółek straci status producenta cukru, ponieważ nie posiada urządzeń do produkcji i limitu cukru. Wyłączanie tych cukrowni z produkcji stanie się kwestią krótkiego czasu. W spółkach tych Skarb Państwa posiada mniejszościowy pakiet akcji, które w tej sytuacji staną się bezwartościowe, a miały stanowić zasilenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej.    - Działanie to jest sprzeczne z przepisami Rozporządzenia Rady WE nr 1260/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku w sektorze cukru, z którego wynika, że w przypadku braku możliwości produkcji plantator wskazuje cukrownię, do której będzie dostarczał buraki. W konkretnym przypadku sprzeciw wyrazili plantatorzy z Cukrowni Otmuchów i Opolska Izba Rolnicza.    - Na absurdalność wskazuje fakt, iż Cukrownia Świdnica z uwagi na moce przerobowe nie jest w stanie wyprodukować 256,8 tys. ton cukru, zatem uzasadnienie optymalizacją produkcji cukru jest fikcją.    - W wyniku tej umowy pracownicy z mocy prawa stają się pracownikami Cukrowni Świdnica i nie ma żadnych gwarancji, że nie nastąpią grupowe zwolnienia, a wręcz przeciwnie - można się ich spodziewać w związku z likwidacją cukrowni.    - Süedzucker gwarantuje swoje zabiegi, powołując do nich Süedzucker Polska i Śląską Spółkę Cukrową, które to podmioty nie posiadają żadnych środków, ma je bowiem tylko spółka macierzysta Süedzucker Niemcy. Takie same gwarancje dawał Süedzucker Grabów, kupując Przeworsk, i natychmiast zamknął tę cukrownię.    Celem zatem opisanego wyżej zabiegu koncentracji limitu w jednej cukrowni jest przygotowanie po zmianie regulacji rynku w Unii Europejskiej do wyprowadzenia go z Polski i likwidacja cukrowni bez większych oporów załóg oraz ubezwłasnowolnienie plantatorów, podwyższenie im w przyszłości kosztów produkcji buraka cukrowego i obciążenie ich kosztami dalekiego dowozu do Cukrowni Świdnica.    Panie Ministrze! W związku z powyższym zapytuję Pana Ministra, czy ocena pozytywna wniosku Süedzucker przez biuro prawne resortu rolnictwa idzie w kierunku wyrażenia zgody przez ministra rolnictwa na koncentracje limitu cukru czternastu spółek i ulokowania go w Cukrowni Świdnica?    Czy dostrzega Pan Minister, w perspektywie czasu, niebezpieczeństwo wyprowadzenia limitu cukru z Polski do Niemiec?    Czy w świetle opisanej całej sprawy Pan Minister wyrazi zgodę na przeniesienie limitu cukru do Cukrowni Świdnica, która de facto nie ma możliwości produkcyjnych, aby wyprodukować wspomnianą wyżej ilość cukru?    Z poważaniem    Poseł Romuald Ajchler    Warszawa, dnia 22 września 2004 r.